Kesil (e) meyen Göbek Bağımız

Kesilmesine kesildi de bir türlü yerini bulamadı, 3.5 yıldır hala arayıştayız.

Oğlum 2005 yılında dünyaya geldi, adet olduğu üzere biz de göbek bağını düştükten sonra sakladık. Pek yoktur bu tür batıllarım ancak bu bana hoş bir inanış gibi geliyor. Yetmedi 2 parçaya ayırdım, neyseki ilk kısmını kuzenim benim için törenle Galatasaray Lisesi’nin bahçesine gömdü. İşte ne oldu ise 2. parçada oldu. Bir türlü nereye gömüleceğine karar veremediğim göbek bağımızın 2. parçası 3,5 yıldır nereye gittiysek bizimle heryeri dolaştı durdu ve sonra her yıl ziyaret ettiğimiz Amerika’da bir yere gömmeye karar verdik. İş bununla da bitmedi, herhangi bir bahçeye gömeyim dedim eşim “Homeless” mi olacak bu çocuk dedi, Türk konsolosluğunda bir saksıya gömelim dedim, ona da bir itiraz geldi ve sonunda bu yıl  artık neresi olursa gömeceğim dedim ve nihayet başardım. Chicago’da şehir merkezinde yer alan Northwestern University bahçesine iftiharla gömdüm yanımda oğlum ile. Eğer aradan yıllar geçer ve bu blogda eski videolar ve kaset çalarlar gibi teknolojinin gazabına uğramaz ise ben de bu inanışta ne kadar gerçeklik payı olduğu sorusuna yanıt bulabilirim. 10-15 yıl nedir ki göz açıp kapayıncaya kadar geçer değil mi??!!

Share
Bu yazı Anneyim Bu Arada kategorisine gönderilmiş ve , , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Kesil (e) meyen Göbek Bağımız için 2 cevap

  1. Alparslan der ki:

    Hehheh, nedense bana pek yabanci bir hikaye gibi gozukmedi. Biz de buyugunkini Princeton’un bahcesine gommeye calisirken, bir bekci ya da gorevli gelip de ne yapiyorsunuz siz diye sorarsa, nasil bir durus sergilememiz gerektigini, adama bunun bizim bizim orf ve adetlerimizden oldugunu nasil anlatacagimizi dusunuyorduk! 🙂

  2. Burçin der ki:

    Harika bayildim 🙂 bence cok guzel bir yere gommussun Nihan’cigim

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir