Hulusi Kentmenler’i Özlüyoruz

Damgasını vurmuştur çocukluğuma Hulusi Kentmen ve onun filmlerinde sergilediği babacan patron tavrı. Çocukken iş dünyasını bilmeyen, dönen entrikaları anlamayan biri olarak her patronun ya da her yöneticinin onun gibi olduğunu sanırdım. Hep ezilmişin yanında ve hep haklıdan yana olan o sempatik adam. Bu filmlerle büyüdük, aldatıldık belki de.. Oysaki büyüyüp iş hayatının içine dalınca gördük ki hiç de böyle değilmiş iş hayatı ya da moda deyimiyle “Business”. Bir tokat gibi patladı yüzümüze gerçek patronlar, yönetemeyen yöneticiler. Bir hayal olarak kaldı Hulusi Kentmen. Şirin bıyıkları ve tonton kahkahası ile bir ütopyaya dönüştü.

Malum küresel kriz yaşıyoruz, etkiledi ya da etkilemedi bilinmez. Ancak adı bile yetiyor krizin, şimdilerde bir yaprak dökümü yaşanıyor çalıştığım şirkette, sağ kalanlar ise önemli ve vazgeçilmez oldukları için değil sağlam yerlerden sağlam destekleri (!!!) olduğu için kalabiliyorlar. Hep sorgulamalar geçiyor aklımızın ücra köşelerinden, “Neden?”, “Nasıl olur?” ve cevabını bulamadığımız tonla anlamsız soru. Ve tek teselli şu kalıyor geriye, “Ders olsun bu bana, ben böyle olmayacağım büyüyünce!!!”.  “Hulusi Kentmen’in 2000’li yıllardaki temsilcisi olacağım”. Ütopyalar hayal edildiği sürece orada dururlar, erişilmeyi beklemek için. Nasılsa bedeva değil mi?!!!

Share
Bu yazı İş-Güç Hayatı kategorisine gönderilmiş ve , , , , , , , , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Hulusi Kentmenler’i Özlüyoruz için 6 cevap

  1. Antartika der ki:

    Nihan’cığım öncelikle çalıştığın iş yerinde emekli olana kadar kalmanı temenni ediyorum, (tabii sen de memnun olman şartıyla:)
    hakikaten ben de çok severim Hulusi Kentmen’i, altın kalpli, tatlı-sert, fabrikatör, işçilerini sömürmeyen, evladı gibi gören, hayaller güzel oluyor:))
    güzel bir yazı olmuş, eline sağlık arkadaşım

  2. Benduras der ki:

    Hep Hulusi KENTMEN Tavrında olsalardı insanlar ve patronlar dediğiniz gibi.
    Ama kimi çıkarının peşinde sinek gibi ezer çalışanını,kimi de düzenle arası bozulmasın diye değitirir tavrını.Yani bukalemon misali kim idere ediyorsa
    ülkeyi,davul boynunda,tokmak onun ellerinde misali satar kişiliğini beş paraya.
    Nerede kaldı ki bizim çocuklugumuzdaki eski insanlar ve sözünün eri olan
    iş adamları,gürürlu tavırlarıyla duruşları.
    Türkcell sponsor olmamış MUSTAFA filmine.Neden olsun ki iki gün sonra mali müfettişlerin ensesinde olacagını şimdiden biliyor da ondan.
    Patlayan ampullerin değişmesi gereeeeekkkk.
    Sevgilerde kalın, mutlu kalın.

  3. Misscritic der ki:

    Günümüzde; hiç bir patron Hulusi Kentmen, hiç bir iş kalıcı ve hiç bir eleman vazgeçilmez değil. Diplomalar; iyi bir arka ile çerçevelenmemiş ise geçerli değil.
    Ve her gün soruyorum kendime: nereye?
    Güzel bir hafta dileklerimle,
    Sevgiler…

  4. Tolga Acar der ki:

    Hulusi Kentmen bu babacan, iyi yürekli adam bizim gibi 80’li yıllarda çocukluklarını yaşamış kuşak için bir semboldür. Tek kanallı, siyah beya z devlet televizyonunda onun oynadığı bir çok filmi izledik. O dönemdeki toplumsal yapıya uygun birçizgisi vardı.
    2000’li yıllarda değişen ekonomik sistemle birlikte patronlar da değişti, ekonomik işleyiş de.Hulusi Kentmen gibi patronlar, idareciler yok artık. Neo-liberal yapı içinde kimse kimsenin gözünün yaşına bakmıyor, gerekmese de işçi çıkartıyor patronlar, maliyet düşürmrk için. 10 kişinin yapması gereken işi 6 kişiye yaptırmaya başlıyor.
    Korkarım belirttiğin gibi “ütopya” bugün Hulusi Kentmen’ler.

  5. Ben de bayılırdım;
    Hulusi Kentmen gibi zenginlere,
    Adile Naşit-Münir Özkul gibi fakirlere.
    Şimdi ne zenginimiz, ne fakirimiz eskisi gibi.

  6. Rahmetli Hulusi Kentmenin, babacan tavırlı patron,sevecen baba tiplemesi hiçbir zaman bizleri uyutmak için çizilmiş karakter olarak düşünmüyorum.
    Bu tipleme ile insanlara, insan olunması için mesajlar içeriyor.

    Günümüzde böyle patronları bulmak çok güçtür. Bunun yanı sıra böyle babacan tipli patronlara tüm yüreği ile bağlı elemanlar da bulmak ne mümkün…

    Bir patronun babacan olması neticesinde mahiyetindekiler de buna layıkı ile davransalar.Belki ne babacan tavırlı patronun bir endişesi olurdu. Ne de elemanın bir endişesi olurdu.
    Kısacası;
    etki- tepki mekaniği, işlerliliğini burada da devam ettirmektedir.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir