Bir Çocuğa Ölümü Anlatmak

Bir çocuğa ölümü anlatmak… Ne kadar iç karartıcı bir konu değil mi? Nasıl dersiniz? Nasıl anlatırsınız? Allah Baba aldı mı dersiniz? “Allah Baba kim?” diye yeni bir soru gelebilir. Çok uzaklara gitti ve bir daha dönmeyecek mi dersiniz?, “Biz de gidelim o uzaklara onu görüp geri dönelim” der mi? Diyebilir. Çocuk dünyasında sınırlar, uzaklıklar ve kurallar yoktur ki.. Bazen kelimeler çok yetersiz kalır, neyi nasıl söyleyeceğinizi açıklayacağınızı bilemezsiniz. Yaşamın acı tecrübeleri karşısında dili tutulur insanın, güzel şeyler çabuk ve yaşayarak anlatılır tattırılır da kötü deneyimler tıkanır boğazınıza tıpkı benim de tıkandığım gibi.

Yıllar önce çok sevdiği babasını kaybeden bir arkadaşım bir sabah bizde kahvaltı masasında oğlum ile konuşuyor, oyunlar oynuyordu. Bizim afacanının aklına nerden geldi ya da konu nerden açıldı tam hatırlıyamıyorum. Arkadaşımın annesini sürekli gören oğlumun aklına takılmış olmalı ki birden “Peki Hande senin baban nerde?” diye soruverdi.

Ben kaldım, sadece ben değil arkadaşım da kaldı, ne diyeceğimizi bilemedik. Bu sorunun üzerine gözlerinden yaşlar süzülen arkadaşım sadece “Çok uzaklara gitti” diyebildi, sessizce arkadaşımın gözyaşlarını izledi oğlum, daha fazla bir soru sormadan…

Aradan 2 gün geçti,  akşam oğlum “Anne neden Hande ağladı? Babasını göremediği için mi?” deyiverdi. Unutmamıştı, anlamaya çalışmıştı ölüm kavramını, anlayabildi mi bilemiyorum. Benimse tek anladığım yaşanması çok zor olan ayrılıkların çocuk dilinde ne kadar zor ifade edildiği ve oğlumun aklında tek kalanın çok sevdiği Hande’nin gözyaşları olduğu idi.

 

Share
Bu yazı Anneyim Bu Arada kategorisine gönderilmiş ve , , , , , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Çocuğa Ölümü Anlatmak için 2 cevap

  1. Hande der ki:

    O günü cok net hatirliyorum… bakişlarini da…bir suç işlemiş gibi, ya da beni uzdugunu dusunur gibi. Sadece kucuk bir soruydu senin icin benim icinse cevap vermesi bir o kadar zor…Malesef hayatta iyi seylerin yani sira boyle uzucu seylerde basimiza gelebiliyor. Dilegim hep iyi seyler yasaman… bende seni cok seviyorum…

  2. Tolga Acar der ki:

    Sadece çocukların değil yetişkinlerin de ölümü anlaması ve kabullenmesi zor. Soyut bir kavram. İnsanın bir yakınının tanıdığının bilinmeyen bir yere gitmesi. bir daha onu göremeyecek ve duyamayacak olmak… ne kötü. Hele bir çocuğun ölüm karşısında hissettiklerini anlayabilmek ve ölümüm ne olduğunu izah edebilmek ne derece olası bilemiyorum.
    Bir çocuğa ölümü anlatmak tamam zor da insan yaşlandıkça ölüm karşısında duyarlığı artıyor, ölümler daha fazla üzmeye başlıyor insanı. Örneğin ben çok daha fazla üzülür oldum ölüme.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir