Öğretmen Çocuğu Olmak / Küçük Renkli Mandallar

Aranızda annesi, ama babası değil özellikle annesi öğretmen olan var mı? Varsa onlar bilirler. Neyi bilirler biliyor musunuz? “Aaa senin annen öğretmen nasıl olsa bütün ödevlerini yapıyordur, sana yardım ediyordur” denmesini en başta.. Anneniz ilkokul öğretmeni ise bilirsiniz belki 80’li yıllarda öğleden sonraları Türk filmi seyretmek için sinema salonlarına diğer öğretmen arkadaşlar ve çocukları ile doluşmalarını. Bu salonlarda anneler yani öğretmenler bir sırada çocuklar olan bizler bir ön sırada otururduk, “Susun bakayım film başlıyor” uyarıları içinde o yaşlarda filmleri algılamaya çalışırdık. Yapılan günlerde kimsenin çayı kimseye karışmasın diye çay bardaklarına takılan renkli küçük mandalları ise hiç unutamam, bir oyun olduğunu düşünürdüm, o zaman ne işe yaradıklarını da anlamazdım. Size verilen paşaçaylarını ve Çocuklar çay içmez” denmesini ve unutmazsınız her nedense hepsi aynı dönemde doğum yapmış annelerinizin sizinle aynı yaşlarda olan tüm çocuklarını. Ve seneler geçtikçe annenizden duyarsınız o da evlenmiş, şu olmuş, bu olmuş, çocuğu olmuş haberlerini. Şanslı iseniz ve anneniz ile aynı okulda iseniz o öğretmenin kızı/oğlu fısıldaşmalarını uzaktan duyarsınız. Ki ben şans mı şanssızlık mı tartışılır o gruba ait değildim. Evet  annem bir öğretmendi, bir araya geldiklerinde o kadar çok farklı grup bi arada konuşurdu ki o yaşlarda bunun sadece öğretmenlere özgü bir durum olduğunu düşünürdüm. Ya da benim çevrem de böyleydi. Sevgili annem bir zamanlar öğretmendi ben de öğretmen çocuğuydum, itiraf edeyim hiç yardım alamadım ondan direkt olarak, hep dolaylı olarak yaşamımda, kararlarımda etkili oldu. Şimdilerde duyuyorum diğer çocukların haberlerini. Annemin öğretmen arkadaşları ise; çoğu emekli oldu annemin grubunun. Hala bir araya geliyorlar ama hala çok konuşup çay bardaklarına mandal takıyorlar mı bilemem, sayıları her geçen gün azalıyor çünkü… Tek bildiğim artık sadece çocuklarından değil, torunlarından da konuştukları, zamanın hızla akıp gidivermesi böyle bir şey olsa gerek…

Share
Bu yazı Çocukluğuma Dokunuşlar kategorisine gönderilmiş ve , , , , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir