Ne Öğrendim?

Son birkaç gündür geride bıraktığımız 2009 ve yeni umutlarla karşılayacağımız 2010 için birşeyler karalamayı tasarlıyordum.  Klasiktir ya hani, geride bırakılan yılın muhasebesi yapılır içimizde, eksiler artılar bir kefeye konur ve tartılır, kayıpların kazanç olması için neler yapılabilir buna kafa yorulur. Herkes birbirine iyi dilek ve temennilerde bulunur, umuttur yeni yıl ya da umut etmeye ihtiyacımız vardır. Sanki yaşanacak her güzel şey yeni yıla sipariş edilir ve beklenir bir önceki yıldan daha iyi geçmesi. Derken yaş hanemizde sayılar büyür, seneler de böylelikle akar gider.

Kendi adıma 2009’u çok düşündüm hatta “2009’dan Ne Öğrendim” başlıklı bir yazı paylaşmak istedim, kendimi eleştirdim çoğu yerde ama çoğu yerde de gurur duydum kendimle. Ve aslına bakarsanız sadece iki duygu yer etti içimde bu yıla dair. Sahip olduğumuz en önemli iki şeyin sağlık ve huzur olduğu. Gerisinin gerçekten bir önemi olmadığını 2009’un son günlerinde anladım.

Yazmayacağım tek tek, neler öğrendiğimi, kendimle sohbet eder gibi 2009’da yaşadıklarımı, yaşayamadıklarımı, bunun yerine yıllar yıllar önce yazılmış “Hayattan Ne Öğrendim” i paylaşmayı daha uygun buldum.

İlk kez blogumda bir şiire yer veriyorum ve bir ilk yaparak 2009’u bu şiirle, daha doğrusu şiirde yazılanlarla sonlandırmak istiyorum.

Herkese sağlıklı ve huzurlu bir yeni yıl diliyorum.

 

 NE ÖĞRENDİM / MEVLANA

Sonsuz bir karanlığın içinden doğdum.
Işığı gördüm, korktum.
Ağladım.

Zamanla ışıkta yaşamayı öğrendim.
Karanlığı gördüm, korktum.
Gün geldi sonsuz karanlığa uğurladım sevdiklerimi…   

Ağladım.

Yaşamayı öğrendim.
Doğumun, hayatın bitmeye başladığı an olduğunu;

Aradaki bölümün, ölümden çalınan zamanlar olduğunu öğrendim.

Zamanı öğrendim. Yarıştım onunla…
Zamanla yarışılmayacağını, zamanla barışılacağını, zamanla öğrendim…

İnsanı öğrendim.
Sonra insanların içinde iyiler ve kötüler olduğunu…
Sonra da her insanın içinde iyilik ve kötülük bulunduğunu öğrendim.

Sevmeyi öğrendim. Sonra güvenmeyi…
Sonra da güvenin sevgiden daha kalıcı olduğunu,                                                                                                              

Sevginin güvenin sağlam zemini üzerine kurulduğunu öğrendim.

İnsan tenini öğrendim.                                                                                                       

Sonra tenin altında bir ruh bulunduğunu…                                                                                                

Sonra da ruhun aslında tenin üstünde olduğunu öğrendim.

Evreni öğrendim.                                                                                                             

Sonra evreni aydınlatmanın yollarını öğrendim.                                                                                                             

Sonunda evreni aydınlatabilmek için önce çevreni aydınlatabilmek gerektiğini öğrendim.

Ekmeği öğrendim.                                                                                                           

Sonra barış için ekmeğin bolca üretilmesi gerektiğini…

Sonra da ekmeği hakça üleşmenin, bolca üretmek kadar önemli olduğunu öğrendim.

Okumayı öğrendim.
Kendime yazıyı öğrettim sonra…                                                                                                                        

Ve bir süre sonra yazı, kendimi öğretti bana…

Gitmeyi öğrendim. Sonra dayanamayıp dönmeyi…
Daha da sonra kendime rağmen gitmeyi…

Dünyaya tek başına meydan okumayı öğrendim genç yaşta…
Sonra kalabalıklarla birlikte yürümek gerektiği fikrine vardım.
Sonra da asıl yürüyüşün kalabalıklara karşı olması gerektiğine aydım.

Düşünmeyi öğrendim.                                                                                                                      

Sonra kalıplar içinde düşünmeyi öğrendim.                                                                                                                             

Sonra sağlıklı düşünmenin kalıpları yıkarak düşünmek olduğunu öğrendim.

Namusun önemini öğrendim evde…
Sonra yoksundan namus beklemenin namussuzluk olduğunu;                                                                          

Gerçek namusun, günah elinin altındayken,

Günaha el sürmemek olduğunu öğrendim.

Gerçeği öğrendim bir gün…                                                                                                                                        

Ve gerçeğin acı olduğunu…
Sonra dozunda acının, yemeğe olduğu kadar hayata da lezzet kattığını öğrendim.

Her canlının ölümü tadacağını,

Ama sadece bazılarının hayatı tadacağını öğrendim.

Dostlarım,

Ben dostlarımı ne kalbimle ne de aklımla severim.

Olur ya..

Kalp durur…

Akıl unutur…

Ben dostlarımı ruhumla severim.

O ne durur, ne de unutur.

Mevlana

Share
Bu yazı Ordan Burdan İçimden kategorisine gönderilmiş ve , , , , , , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Ne Öğrendim? için 15 cevap

  1. 2009 dan 2010’a …

    nihansu,kutluyorum…özellikle şiirin için ve de seni komacannnn öpüyorum kalemin ve sen harikasın…yine,yeniden iyi seneler diliyorum…sağlıcakla sevgiyle hep böyle kal emi:)

  2. Benduras der ki:

    Eh Mevlana\’nın bu anlatımı karşısında dah ne denilebilir ki.Dostlerı ruhumla sevmek.
    Bak işte bu güzel evet kalp durunca sevgi biter mi?Bence sevgi yok olmayan bir hiss.
    Ben yok oldugumda duygularım hislerim nereye gidiyor acaba???
    NİCE YILLARA SEVGİLİ NİHAN…

  3. yeni yılın sağlık,huzur,mutluluk getirmesi temennisi ile..sevgiler..

  4. Tolga Acar der ki:

    Mutlu yıllar

    2010 yılında \”sağlık ve huzur\”un bozulmasın canım arkadaşım. Beklentilerin gerçekleşsin. Yazmaya devam et,et ki gazetelerde köşe kapmış, çok iyi yazdığını sanan, bence birilerine koşulsuz hizmet eden kimi \”yazarcık\”lar yerine seni okuyabilelim.

  5. Yeni yıl dileği

    Yeni yıl tüm insanlara mutluluk ve sağlık getirsin sevgili Nihansum…
    Her 365 günde, devletler,uluslar,insanlar muhasebeci olurlar birdenbire;
    Getirisi götürüsü, esresi ötürüsü,
    Yaşadıklarımız gönül törpüsü,
    Yazılısı sözlüsü, sözcüklerin doğru özlüsü,
    Dostları ruhla sevmek Mevlana yüzlüsü…

    Mevlana\’nın bu güzel şiirine karşılık ben de Aşık Veysel2den bir şarkı getirdim, şiirlere yer olmayan sayfana ! ! !

    Dost Dost Diye Nicesine Sarıldım
    Benim Sadık Yarim Kara Topraktır
    Beyhude Dolandım Boşa Yoruldum
    Benim Sadık Yarim Kara Topraktır

    Nice Güzellere Bağlandım Kaldım
    Ne Bir Vefa Gördüm Ne Faydalandım
    Her Türlü İsteğim Topraktan Aldım
    Benim Sadık Yarim Kara Topraktır

    Koyun Verdi Kuzu Verdi Süt Verdi
    Yemek Verdi Ekmek Verdi Et Verdi
    Kazma İle Dövmeyince Kıt Verdi
    Benim Sadık Yarim Kara Topraktır

    Ademden Bu Deme Neslim Getirdi
    Bana Türlü Türlü Meyva Yetirdi
    Her Gün Beni Tepesinde Götürdü
    Benim Sadık Yarim Kara Topraktır

    Karnın Yardım Kazma İle Bel İle
    Yüzün Yırttım Tırnak İle El İle
    Yine Beni Karşıladı Gül İle
    Benim Sadık Yarim Kara Topraktır

    İşkence Yaptıkça Bana Gülerdi
    Bunda Yalan Yoktur Herkesler Gördü
    Bir Çekirdek Verdim Dört Bostan Verdi
    Benim Sadık Yarim Kara Topraktır

    Havaya Bakarsam Hava Alırım
    Toprağa Bakarsam Dua Alırım
    Topraktan Ayrılsam Nerde Kalırım
    Benim Sadık Yarim Kara Topraktır

    Dileğin Varsa İste Allah\’tan
    Almak İçin Uzak Gitme Topraktan
    Cömertlik Toprağa Verilmiş Haktan
    Benim Sadik Yarim Kara Topraktır

    Hakikat Ararsan Açık Bir Nokta
    Allah Kula Yakın Kul Da Allah\’a
    Hakkın Gizli Hazinesi Kara Toprakta
    Benim Sadık Yarim Kara Topraktır

    Bütün Kusurlarımı Toprak Gizliyor
    Merhem Çalıp Yaralarım Düzlüyor
    Kolun Açmış Yollarımı Gözlüyor
    Benim Sadık Yarim Kara Topraktır

    Her Kim Ki Olursa Bu Sırra Mazhar
    Dünyaya Bırakır Ölmez Bir Eser
    Gün Gelir Veysel\’in Bağrına Basar
    Benim Sadık Yarim Kara Topraktır

  6. İsimsiz der ki:

    ne güzelmiş
    teşekkürler

  7. Misscritic der ki:

    Sevgili Nihan tüm içtenliğin ve iyi dileklerin için teşekkür ederim.

  8. Antartika der ki:

    Mevlana ne güzel demiş insan ruhuyla sevmeli..

    not: yorumuna çok teşekkürler, evet nihan\’cığım dediğin gibi zaman öyle çabuk geçiyor ki, insan hızına yetişemiyor:(((

  9. Ezgi der ki:

    İyiki paylaştın.Çok çok güzeldi…
    2010 yılı sana ve ailene sağlık ve huzur getirsin…
    iyiki varsın
    sevgiler

  10. Çok seviyorum bu şiiri.
    2009da içinizde kalan herşeyi 2010da gerçekleştirmeniz dileğiyle.. Huzurlu,sağlıklı mutlu nice yıllara inşallah

  11. eksik kalan…

    Mevlâna\’nın fikir önderliğinde öğrendiğini düşündüklerin muhteşem..
    Bir de, blogspot.com\’a taşınman gerektiğini öğrensen!!!

  12. ÖĞRENMEK

    Öğrenmek deyince aklıma hep o söyleyeni meçhul aforizma gelir.
    \”Öğrenmek öyle bir süreç ki; öğrenilen her bilgi, öğrenilmesi gereken en az iki soru işaretini daha sordurur.\”
    Galiba öğrenme hayatın kendisi. Bu açıdan öğrenme bitince hayatta bitiyor. Herkese son nefesine kadar birşeyler öğrenerek yaşamayı diliyorum…

  13. öğrendiklerimiz…hayatın öğrettikleri

    Selam arkadaşım. Değerli yorumların için çok teşekkürler öncelikle… Benim en eski şablonumu kullanıyorsun. Bu şablonu çok severdim de zamanla \”sidebar\” kaydığı için değiştirmek zorunda kaldım. Sende kaymaz, ben yazıları büyüttüğüm için oldu herhalde, hata bende:)
    Bayılıyorum Mevlana\’nın sözlerine…

    \”Gerçeği öğrendim bir gün… Ve gerçeğin acı olduğunu… Sonra dozunda acının, yemeğe olduğu kadar hayata da lezzet kattığını öğrendim.\”

    Ne kadar anlamlı, değil mi? Her canlının mutlaka bir gün ölümü tadacağı ama sadece bazılarının hayatı tadacağı da öyle… Mevlana\’nın üstüne söz söylemek kolay değil. Geçen yılın bıraktığı en önemli iki şey sağlık ve huzur demişsin ya… O iki kelimeyi alıp kırmızıyla vurgulamak geldi içimden adeta. Bence de öyle çünkü. Sağlık ve huzurdan daha önemli birşey yok zaten. Bunlar kaybedildiğinde hayatın hiçbir güzelliği kalmıyor. Sahip olunan diğer şeyler, asla bunların yerini tutmayacaktır… Sevgilerimle…

  14. Uygarradikal der ki:

    Namus

    Babam da gerçek namusun elinde bu fırsat varken \”günah elini altında iken\” namsulu kalmak olduğunu söylerdi.

    Gerçekten güzel bir hayat dersi var deyişde.

  15. İsimsiz der ki:

    mevlana-aşk

    çok güzel bir şiir,insanın içini ısıtıyor sizin yazılarınız gibi….

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir